Cara Dune poseert voor een met graffiti bedekte muur — Print & olieverfschilderij

Een personageblad in affichevorm: een hoog kader, de figuur in streng profiel naar links gekeerd, de titel van de serie onderaan gezet in effen wit. Het hele doek is in één warm goud belicht, en er is nergens een tweede lichtbron.

Het profiel is de stelling. Ze is vanaf halverwege de dij geschilderd, de schouders naar achteren en de kin waterpas, met blote armen die de zichtbare massa dragen van iemand die lichamelijk werk doet, de deltaspier en de onderarm zorgvuldig gemodelleerd, een zware pantserhandschoen om één pols geklemd met daarop een apparaat gezet. Donker krullend haar is van het gezicht naar achteren getrokken met vochtige strengen los bij de slaap, en een klein donker teken zit hoog op de wang onder het oog.

Het harnas is functioneel en zonder glamour: een geleed donkergrijsgroen romptuig met een hoge kraag, één schouderstuk, en een brede riem over de heupen. Aan de onderrand van het beeld sluiten haar handen zich om de kolf en de loop van een groot wapen dat schuin het beeld uit wijst. Niets is gepolijst. Alles is in dezelfde mate geschaafd.

Achter haar doet de muur het decoratiewerk. Het is een mosterdokeren oppervlak dat van rand tot rand met geschilderde tekens is bedekt: symbolen, blokken, handafdrukken en krabbels in roest en bruin, met metalen betimmering en een deurkozijn die de rechterkant afsluiten. Vlak gehouden en onscherp leest hij als structuur en niet als een plek, en dat is precies waar een achtergrond op een affiche voor dient.

Twee buren in onze Star Wars-collectie: het bijbehorende blad uit dezelfde reeks en hetzelfde personage geschilderd met het kind.