Millennium Falcon trekt stormtroopervuur op Tatooine — Print & olieverfschilderij

Het beeld is boven en onder afgedekt met donkere banden met zacht afgeronde hoeken, zodat de scène wordt gezien alsof je vanuit een overdekte hal naar buiten kijkt. Die omlijsting is geen versiering. Ze zet de kijker op grondniveau, achter de linie, aan dezelfde kant als de mensen die schieten.

Het schip staat op het tweede plan, met de flank naar ons toe, en vult de breedte van de opening. De romp is krijtwit en stofgrijs, de voorste vangarmen reiken naar links weg met de cockpitbuis ertussen en erachter gehangen, en de schotel steekt uit boven het bovendek. Het landingsgestel is uitgeklapt en de onderkant zit dicht boven het zand. Elk paneel, elk rooster en elke schroeiplek is beschreven, met afstand het nauwkeurigst waargenomen voorwerp van het schilderij.

Langs beide randen van de voorgrond hurken soldaten in wit harnas en schieten. Ze zijn van achteren en in de schaduw geschilderd, zodat ze lezen als donkere vormen met bleke lichten langs de helmen en de schouderplaten, en hun aantal is met opzet vaag gelaten. Rode schoten kruisen het beeld horizontaal in beide richtingen, laag en vlak, en kleine figuren bewegen onder het schip in de nevel.

De kleur heeft overal dezelfde temperatuur: oker, been en stof, met de schoten als enige verzadigde noot. De lucht is zo dik dat de achterwand van de hal er nauwelijks nog is. Iemand probeert op te stijgen uit een dok op een planeet waar geen enkele autoriteit geacht wordt te kijken, en zo krijgt de eerste film zijn bemanning van de grond.

Dezelfde vrachtvaarder komt in onze Star Wars-collectie terug in de studie in rust tussen de duinen, met haar bemanning in de cockpit.